Header

صفحه اول   اخبار   فیلم ها   نقد و یادداشت    ویدئو   هنرمندان   جدول فروش   نویسنده ها

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

جدول ارزشگذاری نویسندگان بر فیلم های:

روی پرده  -  اکران 1397  -    اکران 1396  -   اکران 1395  -   اکران 1394  -  اکران 1393  -  اکران 1392  -  اکران 1391  -  اکران 1390

جشنواره 37 فیلم فجر - جشنواره 36 فیلم فجر - جشنواره 35 فیلم فجر - جشنواره 34 فیلم فجر - جشنواره 33 فیلم فجر - جشنواره 32 فیلم فجرجشنواره 31 فیلم فجر

جستجو (فیلم ها، هنرمندان، نویسنده ها)                                                                                        انتخاب رنگ پس زمینه صفحه: 

New Page 1
Cinetmag.com - Advertise

 

جدیدترین مطالب

  «مغزهای کوچک زنگ زده» فاتح مقتدر سال / بهترین های سینمای ایران در سال 1397 به انتخاب 20 نویسنده و منتقد سایت «سینما شبکه» (سی نت)

  «مغزهای کوچک زنگ زده» با ده نامزدی در صدر / نامزدهای بهترین های سینمای ایران در سال 1397 به انتخاب نویسندگان «سینما شبکه» (سی نت) معرفی شدند

  از «متری شیش و نیم» تا «ژن خوک» / فیلم‌های نهایی اکران نوروز 98 مشخص شدند

  «دونده» روی هر نسلی از مخاطبان و فیلمسازان اثرگذار خواهد بود / بهروز غریب‌پور از اهمیت بازسازی فیلم‌های مهم سینما می‌گوید

  اینها اصلاً ما رو قبول ندارند به ما میگن مطرب/ پایان «مطرب» هفتمین ساخته سینمایی مصطفی کیایی در استانبول

  اکران «مدیترانه» در جشنواره جهانی فیلم فجر/ ده دقیقه به فیلم اضافه شد

  وقتی شعار «مرگ بر کیمیایی» دادند! / گزارشی از نشست نقد فیلم «خط قرمز» مسعود کیمیایی در خانه سینما

  ۱۹ اسفند؛ پایان مهلت ثبت‌نام اهالی رسانه و منتقدان در جشنواره جهانی فیلم فجر

  بازتاب نمایش «آشغال‌ها...» در دانشگاه / «قرار نیست بیانیه سیاسی بدهیم»

  احمدرضا معتمدی: رئیس جمهور به جای نامه من به اصغر فرهادی پاسخ داد

 

 

سی نت  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

معجون سی سالگی / 27 نگاه به 27 فیلم جشنواره سی ام + 3 نکته

:: 25 بهمن 1390  ::

باران کوثری و بابک حمیدیان در نمایی از فیلم

 

سی نت: سلام بر فرشتگان:
جلوه هایی که در سینمای ایران خیلی ویژه بود. در فیلمی که برای کودکان زیادی سنگین است.

تلفن همراه رئیس جمهور:
بهترین فیلم عطشانی با یک مهدی هاشمی متفاوت و تحسین برانگیز و یک سوم پایانی سرهم بندی شده.

یک سطر واقعیت:
یک زوج روزنامه نگار ساده و احمق در یک فیلم کاملا جدی. یک شبنم مقدمی صوتی تحسین برانگیز.

گشت ارشاد:
یک شروع خوب، یک میانه فانتزی و یک پایان نامربوط. باز هم یک فرخ نژاد معرکه جایزه نگیر. طرفداران دوآتیشه کیمیایی با این فیلم حسابی سر حال آمدند.

میگرن:
فراتر از کار اول یک فیلمساز زن. یک گوهر خیراندیش کولاک، پانته آ بهرام دوست داشتنی و یک افشین هاشمی خوب. و رضا کیانیانی که انگار از دل فیلم «صداها» به این فیلم پرتاب شده است.

گیرنده:
سعید راد و یک فیلم دهه شصتی در اولین سال دهه نود.

من و زیبا:
اسب رنگ شده و حکایت لهجه پرستویی و شهاب حسینی ...

بی خداحافظی:
احمد امینی کارگردان خوبی است. رضا صادقی هم بازیگر خوبی است. همانطور که فروتن و افشین هاشمی خوب هستند. کلا همه خوبند. مشکلی اگر هست، مثل سکوت رضا صادقی در فیلم، جای دیگری است.

ضد گلوله:
وقتی لیلی با من نباشد، نیازی به تحول نیست. یک فیلم شاد و سرحال و روپا با شوخی های تر و تازه.

پذیرایی ساده:
دو عدد آدم مشنگ، تعدادی بسته های پنج میلیونی با اجرایی به یادماندنی از ترانه علیدوستی و یک پایان بندی فکر نشده در فیلمنامه ای کاملا فکر شده.

زندگی خصوصی:
فرهاد اصلانی و هانیه توسلی در قالب محمود بصیرت و سیما ریاحی. یک کپی تر و تمیز از یک نسخه وطنی تر و تمیز.

بوسیدن روی ماه:
وقتی تلاش اسعدیان برای ماندن در اوجی چون «طلا و مس» در حد یک ایده معرکه باقی بمانده، مرگ شخصیت اصلی از داستان بیرون می زند.

اکباتان:
زرشکی ترین فیلم تاریخ سینمای ایران. خیلی دردناک است که فیلمساز!! از اجرای یک میزانسن ساده هم عاجز است. بگذریم که بازیها در حد فاجعه است. در طول تماشای فیلم نگران تن نحیف جلال مقدم بودم که از لرزش بی اندازه در گور چه بلایی سرش می آید.

یه عاشقانه ساده:
فرار فیلمساز از جامعه پر از خیانت و تلخ و سیاه، عاشقانه ای شده که برای کارگردانش در حد یک دستگرمی مانده است.

یکی می خواد باهات حرف بزنه:
یک ده دقیقه ابتدایی طوفانی و کولاک. یک آناهیتا نعمتی و یکتا ناصر معرکه. چرخش داستان از ماجرای علاقه محمدرضا پگاه به آناهیتا نعمتی پس از تصادف به ماجرای گرفتن رضایت از پدر (شهاب حسینی)، لحن فیلم را تغییر می دهد. هرچند که منوچهر هادی موفق می شود یکدستی لحن دوم را تا پایان حفظ کند.

آمین خواهیم گفت:
سالور آنقدر مجذوب شخصیت های درب و داغانش شده که در نیمه دوم یادش می افتد باید داستان تعریف کند. فیلم، زمانی شروع می شود که باید تمام شود. ماجرای آن دخترک پسرنما هم که ... بگذریم.

چک:
یک فیلم جمع و جور و سرگرم کننده و بی ادعا.

پنهان:
شخصیت اصلی فیلم آنقدر دغدغه دارد که از یک فیلم سینمایی بیرون می زند. آن نریشن پایانی فیلم هم فصل تصادف را به کل به باد داده است. کاش فیلم روی صورت دختر در ماشین پدرش به پایان می رسید.

ملکه:
یک کارگردانی تحسین برانگیز و یک فیلمبرداری بالاتر از استاندارد سینمای ایران. اگر باشه آهنگر بی خیال فضا و شخصیت سوررئال – مصطفی زمانی – می شد و خیلی زودتر داستانش را شروع می کرد الان با بهترین فیلم جنگی تاریخ سینمای ایران مواجه بودیم.

زندگی خصوصی آقا و خانم میم
یک روایت موجز، تاثیرگذار و با جزئیات، یک فضای بی نهایت پرداخت شده با پایان بندی معرکه، به جا و درست و دقیق. یک ابراهیم حاتمی کیای خوش آتیه و بازی های بسیار خوب حمید فرخ نژاد و مهتاب کرامتی.

قلاده های طلا:
خوش ساخت ترین فیلم ابوالقاسم طالبی با بازی درخشان علیرام نورایی.

برف روی کاج ها:
«خیانت» درنیامده از رابطه بی پایه و اساس مهناز افشار و حسین پاکدل. حضور حسن معجونی، ویشکا آسایش، زانیار خسروی و حسین پاکدل از یک طرف و مهناز افشار و صابر ابر از طرفی دیگر: یک انتخاب بازیگر بد. به اینها اضافه کنید بازی بد حسین پاکدل در بازگشتش به خانه و شخصیت پرداخت نشده او. دوربین روی دست بی کارکرد محمود کلاری و در انتها یک مهناز افشار تحسین برانگیز. همه اینها برای فیلمی که بار اصلی فضاسازی درخشانش فیلمش بر دوش موسیقی است، امتیاز محسوب نمی شود. همین که معادی توانسته لحظات تنهایی شخصیت اصلی اش را درآورد، کافی است. در فیلم های بعدی، نقصها رفع می شود.

خوابم می آد:
یک فیلم دو تکه به لحاظ لحن. عطاران در یک سوم اول تماشاگر را با خود همراه می کند اما در ادامه ماجرا بدجوری او را سر کار می گذارد. اکبر عبدی نگین درخشان این فیلم است.

نارنجی پوش:
دغدغه پاکیزگی با بازی اغراق شده حامد بهداد و حتی لیلا حاتمی می شود ادامه سرخوشی های مهرجویی از دختردایی گمشده تا طهران تهران که «سینما» کمتر در آن نقش دارد.

بی خود و بی جهت:
یکدست ترین فیلم کاهانی به لحاظ روایت و بازیها. با تاکید بر جزئیاتی که در کنار هم یک فیلم سینمایی را نمی سازد. فیلم آخر کاهانی تنها به یک دست گرمی می ماند که زیادی جدی گرفته شده است.

بغض:
سینمایی ترین فیلم جشنواره که پس از فیلم های «میگرن» و «پنهان» سومین فیلمی است که به ناحق از بخش مسابقه سینمای ایران کنار گذاشته شده است. تصاویر معرکه تورج اصلانی با دوربین روی دست به جا، فیلمنامه ای درست و درمون با فلاش بگهای به موقع و فضایی که آگاهانه با عدم نمایش چهره آدم های فرعی داستان، تنهایی آدم های اصلی را دوچندان می کند.

یک روز دیگر:
یک فیلم استاندارد با فیلمنامه ای قرص و محکم و بغایت مهندسی شده که نمونه اش را شاید تنها در فیلم «سفره ایرانی» کیانوش عیاری دیده ایم (در آنجا هم یک اسکناس هزار تومنی دست به دست سراسر ایران را می گردد و در آخر به حاجی فیروز می رسد) و با توجه به اینکه تله فیلم «یک روز معمولی» را که حسن فتحی 9 سال پیش یا همین داستان ساخته بود، ندیدم)، حسن فتحی یک فیلم جهانی ساخته که متاسفانه مهجور ماند.

***

سه نکته ویژه جشنواره سی ام:

1) خانم جوانی هنگام نمایش فیلم بغض در حالیکه سالن نمایش جای سوزان انداختن نیست، در حالیکه روی صندلی ردیف اول نشسته، لپ تاپش را روشن کرده و با خونسردی تمام مشغول طراحی یک سازه با نرم افزار اتوکد است!!! «شعور» هم خوب چیزی است ...

2) اواسط نمایش فیلم خودزنی که سالن باز هم جای سوزن انداختن نبود و بنده هم روی پله راهروی کناری نشسته بودم، ناگهان در سالن باز می شود و جمعیت بسیار زیادی که هیچ شباهتی نه به خبرنگار و نویسنده و منتقد و نه به هنرمند دارند، وارد سالن می شوند. سالن نمایش در حال انفجار است که قلاده های طلا به نمایش درمی آید!!!

3) با اینکه موفق به دیدن فیلم های روزهای زندگی، پله آخر و خرس نشدم، اما داوری ها هم امسال چندان چنگی به دل نزد. از نامزد نشدن مهدی هاشمی برای دو بازی خوبش در فیلم های تلفن همراه رئیس جمهور و ضد گلوله تا کاندیدا نشدن مهناز افشار برای بازی بیادماندنی اش در برف روی کاج ها تا عدم حضور کارن همایونفر برای موسیقی های یکی از یکی بهترش در فیلم های امسال در جمع کاندیداها و ... همه همچنان از انتخاب های سلیقه ای داوران حکایت می کند.


* * *

بهترین های جشنواره سی ام به انتخاب احمد شاهوند

(از میان فیلم‏های مطرح، خرس، روزهای زندگی و پله آخر را ندیدم)

بهترین فیلم:
1) ...
2) ...
3) میگرن، بی‏خود و بی‏جهت، بغض، زندگی خصوصی آقا و خانم میم
4) پذیرایی ساده، ضد گلوله، یکی می خواد باهات حرف بزنه، یک روز دیگر
5) برف روی کاج‏ها، ملکه، بوسیدن روی ماه

بهترین کارگردان:
1) ...
2) محمدعلی باشه ‏آهنگر (ملکه)
3) رضا درمیشیان (بغض)، عبدالرضا کاهانی (بی‏خود و بی‏جهت)، مانی حقیقی (پذیرایی ساده)، روح‏الله حجازی (زندگی خصوصی آقا و خانم میم)، مصطفی کیایی (ضدگلوله)، مانلی شجاعی‏فرد (میگرن)
و
پیمان معادی (برف روی کاج ها)، همایون اسعدیان (بوسیدن روی ماه)، حسن فتحی (یک روز دیگر)، منوچهر هادی (یکی می خواد باهات حرف بزنه)

بهترین فیلمنامه:
1) ...
2) یک روز دیگر (حسن فتحی)
3) ضدگلوله (مصطفی کیایی)، بی خود و بی جهت (عبدالرضا کاهانی)
4) میگرن (مانلی شجاعی فرد)
و
بغض (رضا درمیشیان)، زندگی خصوصی آقا و خانم میم (علی طالب‏آبادی)، یکی می‏خواد باهات حرف بزنه (سعید دولتخانی و منوچهر هادی)

بهترین بازیگر نقش اول زن:
1) ترانه علیدوستی (پذیرایی ساده)
2) مهناز افشار (برف روی کاج‏ها)
3) مهتاب کرامتی (زندگی خصوصی آقا و خانم میم)
و
شیرین یزدان‏بخش (بوسیدن روی ماه)، پانته‏آ بهرام (بی‏خود و بی‏جهت) و آنا نعمتی (یکی می‏خواد باهات حرف بزنه)

بهترین بازیگر نقش اول مرد:
1) مهدی هاشمی (تلفن همراه رئیس‏جمهور، ضدگلوله)
2) میلاد کی‏مرام (ملکه)
3) حمید فرخ‏نژاد (زندگی خصوصی آقا و خانم میم، گشت ارشاد)
و
مانی حقیقی (پذیرایی ساده)، رضا عطاران (بی خود و بی جهت)

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:
1) یکتا ناصر (یکی می‏خواد باهات حرف بزنه)
2) گوهر خیراندیش (میگرن)
3) نگار جواهریان (بی‏خود و بی‏جهت)
و
ژاله صامتی (ضدگلوله) و لعیا زنگنه (خودزنی)

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:
1) اکبر عبدی (خوابم می‏آد)
2) حمیدرضا آذرنگ (ملکه)
3) افشین هاشمی (میگرن)، صابر ابر (بوسیدن روی ماه)، شهاب حسینی (یکی می‏خواد باهات حرف بزنه)، علیرام نورایی (قلاده‏های طلا) و ابراهیم حاتمی‏کیا (زندگی خصوصی آقا و خانم میم)
و
مسعود کرامتی (ضدگلوله) و همایون ارشادی (چک)

بهترین فیلمبرداری:
1) ملکه (علیرضا زرین‏دست)
2) بغض (تورج اصلانی)
3) زندگی خصوصی آقا و خانم میم (هومن بهمنش)

بهترین تدوین:
1) بغض (هایده صفی‏یاری)

بهترین موسیقی:
1) برف روی کاج‏ها، بی‏خود و بی‏جهت، پل چوبی، زندگی خصوصی آقا و خانم میم، میگرن (کارن همایون‏فر)

بدترین فیلم (از میان 31 فیلمی که دیدم):
1) اکباتان (مهرشاد کارخانی)
2) یک سطر واقعیت (علی وزیریان)
3) آمین خواهیم گفت (سامان سالور)

شگفتی جشنواره:
تماشای بازی پرسپولیس و استقلال در سالن میلاد. برد شیرین پرسپولیس در بیست دقیقه پایانی، تنها غافلگیری جشنواره بود که بدجوری چسبید.

 

منبع: خبرنامه آن لاین جشنواره سی ام - شماره چهارم

1994 -  

Header

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::

....................................................................................................................................................................................................

صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

.......................................................................................................................................................................

 

..............................................................................................................................

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2002 - 2013 Cinetmag.com All rights reserved

............................................................

طراحی و اجرا: استودیو سی نت