Header

صفحه اول   اخبار   فیلم ها   نقد و یادداشت    ویدئو   هنرمندان   جدول فروش   نویسنده ها

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

جدول ارزشگذاری نویسندگان بر فیلم های:

روی پرده  -  اکران 1396  -   اکران 1395  -   اکران 1394  -  اکران 1393  -  اکران 1392  -  اکران 1391  -  اکران 1390

جشنواره 36 فیلم فجر - جشنواره 35 فیلم فجر - جشنواره 34 فیلم فجر - جشنواره 33 فیلم فجر - جشنواره 32 فیلم فجرجشنواره 31 فیلم فجر

جستجو (فیلم ها، هنرمندان، نویسنده ها)                                                                                        انتخاب رنگ پس زمینه صفحه: 

New Page 1
Cinetmag.com - Advertise

 

جدیدترین مطالب

  حسن فتحی سکوتش را شکست/ احتمال ساخت فصل چهارم سریال «شهرزاد»

  فیلمنامه «نهنگ عنبر 3» در حال نوشته شدن است/ زمان قطعی ساخت آن مشخص نیست

  «لانتورى» به زبان چینی دوبله می شود

  سیاسی کاری هایی که مانع یک فیلم درخشان شد: عصبانی هستم! / یادداشت مهدی تیموری برای فیلم «عصبانی نیستم»

  ابوالحسن داودی: «هزارپا» از کارهای قبلی من گرم تر و جذاب تر است

  یک آمار جالب: از 39 جایزه جشنواره کن به سینمای ایران، 38 تای آن برای بعد از انقلاب، و یک دانه آن متعلق به قبل از انقلاب است

  واکنش پوران درخشنده به ماجرای تجاوز در یکی از مدارس پسرانه تهران و حسرت صادر نشدن پروانه ساخت فیلم "هیس! پسرها گریه نمی کنند"

  فهرست برندگان هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن

  از امروز بلیت سینماها تا قبل از افطار به صورت نیم بها به فروش خواهد رسید

  یک داستان واقعی که گزارش آن در نیویورک تایمز چاپ شده/ پروژه احتمالی اصغر فرهادی در آینده

 

پربیننده ترین  مطالب هفته اخیر

 

سی نت  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

عقبگردِ بی‌بروبرگرد / یادداشت جشنواره ای کیوان کثیریان برای "آسمان زرد کم عمق"

:: 9 دی 1392  ::

ترانه علیدوستی در نمایی از فیلم "آسمان زرد کم عمق"

 

سی نت: بهرام توکلی از فیلمسازان مورد علاقه من است. او از معدود فیلمسازان ایرانی است که لحن و لهجه منحصر به خودش را دارد و به سرعت به یکی از مهم‌ترین فیلمسازان نسل نو ایرانی بدل شده است. من حداقل دو فیلم ماقبل آخرش را بسیار دوست دارم و البته «پرسه در ‌مه» را بیشتر از بسیار.

پس از ساخت سه فیلم که کارنامه‌ای لاغر اما درخشان برای توکلی رقم زد، آخرین فیلم او «آسمان زرد کم عمق» کنجکاوی ‌برانگیز‌ترین فیلم جشنواره برای من و بسیاری دیگر از همکارانم بود. اما به زعم من «آسمان زرد کم عمق» افت آشکاری برای توکلی و یک کوچه فرعی پر‌سنگلاخ در مسیر فیلمسازی اوست.

مشکل اساسی فیلم، میل بی‌جهت به پیچیدگی و پیچیده‌گویی است بی‌آن‌که ملات داستان این اجازه و امکان را به فیلمساز داده باشد. استفاده از شیوه روایت غیر‌خطی و شکست زمان – که ظاهرا دارد در سینمای ایران مد می‌شود – مقتضای داستانی می‌خواهد. این درست که شیوه روایت، انتخاب کارگردان است اما طبعا این انتخاب دلایلی هم دارد که درون اثر قابل کشف است. من چنین دلایلی در این اثر ندیدم.

نکته دیگر آن‌که انتخاب روایت غیر‌خطی نباید با پیچیده کردن مضمون به مثابه مانعی بر سر راه انتقال درست آن عمل کند. گرچه روایت غیر‌خطی، اطلاعات داستانی را به صورت نامتوازن و نامرتب در طول اثر توزیع می‌کند - که البته این پراکندگی تابع نظم خاص و دقیقی است - اما در ‌‌نهایت، برآیند کار باید اطلاعات کامل داستان را منتقل کند. در «آسمان زرد کم عمق» زبان روایت به کلی دچار لکنت است و قصه لاغر و کم عمق آن – البته اگر بپذیریم قصه‌ای هم در کار است - لابه لای پیچ‌های روایت گم می‌شود و نتیجه‌ای جز کسالت و ملال به بار نمی‌آورد.

روایت غیر‌خطی به لحاظ زیبایی‌شناختی و ساختاری نیز ارزش افزوده‌ای برای فیلم ندارد، به عکسِ «پرسه در مه» که هماهنگی شگفت‌انگیز میان فرم و مضمون به همراه پراکندگی هوشمندانه اطلاعات، فرصت و لذت کشف را به مخاطب می‌داد، ضمن این‌که ماهیت و جنس قصه و ویژگی‌های هنرمند شوریده و به هم ریخته فیلم، توجیه مناسبی برای انتخاب شیوه روایت غیر‌خطی بود. هیچ‌یک از شخصیت‌های «آسمان زرد کم عمق» همدلی برنمی‌انگیزند و فیلمساز هرگز اجازه نزدیک شدن به آن‌ها را به مخاطب نمی‌دهد. به همین دلیل کمتر لحظه حس‌برانگیزی در فیلم می‌شود سراغ گرفت. حتی سردرآوردن از اصل ماجرای فیلم نیز کمکی به ارتباط موثر با اثر نمی‌کند. به زبان ساده‌تر و بدون تعارف، من اساسا دلیل ساخته شدن این فیلم را نفهمیدم. گرچه به جد معتقدم فیلمسازی مثل توکلی باید دایما تجربه کند و حق دارد فیلم خودش را بسازد ولی ما هم حق داریم خوشمان نیاید.

بی صبرانه منتظرم او از آن کوچه فرعی به مسیر اصلی بازگردد. برای فیلمسازی که یکی از بهترین نمونه‌های روایت غیر‌خطی در سینمای ایران - «پرسه در مه» – و یکی از بهترین اقتباس‌های ادبی سینمای ایران – «اینجا بدون من» - را در کارنامه دارد، «آسمان زرد کم عمق» یک عقبگردِ بی‌بروبرگرد است.

 

منبع: خبر آن لاین

5013 - احمد شاهوند

...............................................

  اثر مرتبط:

آسمان زرد کم عمق - Aseman-e Zard-e Kam omgh        >> مشاهده اطلاعات کامل

Header

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::

....................................................................................................................................................................................................

صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

.......................................................................................................................................................................

 

..............................................................................................................................

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2002 - 2013 Cinetmag.com All rights reserved

............................................................

طراحی و اجرا: استودیو سی نت