New Page 1

سی نت | سینما شبکه

پرونده ویژه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

سایت سی نت

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها - جدول ارزشگذاری نویسندگان

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه:  Back-White Back-Orange Back-Green Back-Brown Back-Blue Back-Gray Back-Blue Back-Yellow

جستجوی      در    

جدیدترین مطالب

arrow  پرغصّه ی بی قصه / یادداشت علیرضا سعیدی کیاسری برای فیلم «درخت گردو» برنده جایزه بهترین کارگردانی

arrow  «درخت گردو» صدرنشین جدول ارزشگذاری نویسندگان «سینما شبکه» (سی نت)

arrow  بازگشت به اصل خویش / یادداشت شبنم محمودی شرق برای «خورشید» بهترین فیلم جشنواره سی و هشتم

arrow  امان از این سینمای دوست داشتنی / یادداشت مصطفی محمودی برای فیلم «سینما شهر قصه»

arrow  توجه به سینمای بومی و فولکلوریک / یادداشت ندا طهرانی برای فیلم «پوست» برنده جایزه بهترین فیلم هنر و تجربه

arrow  نمونه مناسبی از سینمای مقاومت و ناگفته های جنگ تحمیلی / یادداشت مجتبی محمودی شرق برای فیلم «آبادان یازده 60» دریافت کننده تندیس جایزه سرباز وطن

arrow  یک اکشن خوش ساخت و استراتژیک / یادداشت لاله محمودی برای «روز صفر» بهترین فیلم از نگاه ملی و بهترین فیلم بخش نگاه نو

arrow  فیلمی که مورد پسند عامه مردم است / یادداشت نساء نیکو برای فیلم «شنای پروانه» فیلم منتخب تماشاگران

arrow  «شنای پروانه» و «روز صفر» با 5 سیمرغ بلورین فاتح ایستگاه 38 / همه برگزیدگان سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند

arrow  جای خالی هادی حجازی فر / نگاهی به غایبان لیست نامزدهای سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

 

پربیننده ترین  مطالب هفته اخیر

  «درخت گردو» صدرنشین جدول ارزشگذاری نویسندگان «سینما شبکه» (سی نت)

  جای خالی هادی حجازی فر / نگاهی به غایبان لیست نامزدهای سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

  «شنای پروانه» و «روز صفر» با 5 سیمرغ بلورین فاتح ایستگاه 38 / همه برگزیدگان سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند

  چرا "خون شد" بهترین فیلم‌ یک دهه اخیر کیمیایی است؟ / یادداشت مجتبی اردشیری برای فیلم مسعود کیمیایی

  کار عشق یه عمره، کار نفرت یه لحظه * / یادداشت احمد شاهوند برای فیلم «خون شد»

  بازگشت به اصل خویش / یادداشت شبنم محمودی شرق برای «خورشید» بهترین فیلم جشنواره سی و هشتم

  فیلمی که مورد پسند عامه مردم است / یادداشت نساء نیکو برای فیلم «شنای پروانه» فیلم منتخب تماشاگران

  پرغصّه ی بی قصه / یادداشت علیرضا سعیدی کیاسری برای فیلم «درخت گردو» برنده جایزه بهترین کارگردانی

  امان از این سینمای دوست داشتنی / یادداشت مصطفی محمودی برای فیلم «سینما شهر قصه»

  یک اکشن خوش ساخت و استراتژیک / یادداشت لاله محمودی برای «روز صفر» بهترین فیلم از نگاه ملی و بهترین فیلم بخش نگاه نو

  New Page 1 New Page 1

فروش فیلم های روی پرده

:: به تومان ::

>> جدول کامل  -  فروش سال 1398

New Page 1 New Page 1

تولیدات جدید

پسرکشی

پسرکشی (محمدهادی کریمی)

بازیگران: ژاله صامتی، آرمان درویش، بهاره کیان افشار، نسیم ادبی، فرخ نعمتی، گلوریا هاردی، صحرا اسداللهی، زینب قادری، لیلا اوتادی، لیلا زارع با معرفی شهناز نصرتی و سهیل قاصدی

شین

شین (میثم کزازی)

بازیگران: جمشید هاشم پور، شهاب حسینی، محمود پاک نیت، غزاله نظر، آتش تقی پور و فاطمه شکری

لباس شخصی

لباس شخصی (امیرعباس ربیعی)

بازیگران: مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی، مهیار شاپوری، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی، کیوان محمود نژاد، نجلا نظریان و ماه‌منیر بیطاری

ریست (تعارض)

ریست (تعارض) (محمدرضا لطفی)

بازیگران: رضا بهبودی، سودابه بیضایی، محمد صدیقی مهر، پریسا محمدی، حامد رحیمی نصر و رقیه افشین پور

دشمنان

دشمنان (علی درخشنده)

بازیگران: رویا افشار، ندا جبرئیلی، مسعود دلخواه، قربان نجفی، علی بی غم، سینوهه دانشمند، توران یاقوتی و سعید آرمند و...

پدران

پدران (سالم صلواتی)

بازیگران: علیرضا ثانی‌فر، هدایت هاشمی، گلاره عباسی، مهشید ناصری، کیوان پرمر، مهدخت مولایی، نوید لایقی، سارینا ترقی، یوسف یزدانی، مرتضی خانجانی، شیدا مودب، سعید پورشعبانی و سعید باغبان

مردن در آب مطهر

مردن در آب مطهر (نوید محمودی)

بازیگران: علی شادمان، ندا جبرائیلی، متین حیدرنیا ، صدف عسگری، سوگل خلیق، علی‌رضا آرا، امیررضا رنجبران، خیام وقار، پیمان مقدمی، مهتاب جعفری، فرید اسحاقی، فاطمه شکری، محیا رضایی، فاطمه میرزایی و علی‌رضا مهران

قصیده گاو سفید

قصیده گاو سفید (بهتاش صناعی ها)

بازیگران: مریم مقدم، علیرضا ثانی‌فر، آوین پوررئوفی، پوریا رحیمی‌سام و لیلی فرهادپور، فرید قبادی، سوده ازقندی، امیر شریعت، ماهور احمدی، محمد حیدری، زهرا پرهون، ابراهیم گله دارزاده، سمیه برجی، مهدی پیله‌وری، ماندانا معزی پور، سمکو روشنی، ساچلی تاجبخش

سینما شهر قصه

سینما شهر قصه (کیوان علیمحمدی، علی اکبر حیدری)

بازیگران: حامد کمیلی، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، فرخ‌ نعمتی، حمیدرضا پگاه، علی اوجی و با هنرمندی جمشید مشایخی و هدیه تهرانی

سه کام حبس

سه کام حبس (سامان سالور)

بازیگران: محسن تنابنده، پریناز ایزدیار، سمیرا حسن‌پور، متین ستوده، محمود نظرعلیان، یداله شادمانی، محمد اشکان فر، علیرضا مهران

>>  مشاهده لیست کامل تولیدات جدید

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

گاهی وقت ها یک فیلم چقدر «حیف» می شود! / یادداشت مهدی تیموری درباره فیلم «متری شیش و نیم» و ژانر «فلاکت» در سینمای ایران

:: 27 فروردین 1398  ::

نوید محمدزاده در نمایی از فیلم «متری شیش و نیم»

نوید محمدزاده در نمایی از فیلم «متری شیش و نیم»

 

سینما شبکه (سی نت): «متری شیش و نیم» تازه ترین ساخته سعید روستایی که در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر از آن رونمایی شد و اکنون هم در اکران با فروش خوبی مواجه شده است، مطابق انتظار نتوانست به موفقیت چشمگیر و خارق العاده اثر قبلی سازنده اش - «ابد و یک روز» - دستکم در بخش جوایز دست پیدا کند؛ هرچند که شخصا معتقدم این فیلم به مراتب «سینمایی تر» و تکنیکی تر از فیلم قبلی اوست.

سعید روستایی به مانند آثار قبلی اش چه در مقام کارگردان و نویسنده – «ابد و یک روز» و «سد معبر» - این بار هم به سراغ یک درام اجتماعی دیگر با پارامترهای مشابهی چون: فقر، اعتیاد و... رفته است. این که او در جدیدترین فیلمش به چه میزان از موفقیت دست پیدا کرده و اساسا نقد مفصل این فیلم، موضوع اصلی این متن نیست، بلکه نگارنده از دریچه ای دیگر به «متری شیش و نیم» نگاه کرده است.

پرسش ما این است که چرا اساسا سینمای ایران تنها یک راه - و شاید سهل ترین آن ها - برای ایجاد درگیری و پیچیدگی حسی در مخاطب می بیند و آن این است که بی هیچ شخصیت پردازی درست و درمانی و فیلمنامه چفت و بست داری دست به گدایی بغض و اشک از مخاطب می زند؟ وقتی فیلمی چون «متری شیش و نیم» با آن شروع هوشمندانه، کارگردانی قدرتمند و یک نقش اصلی با اجرای بی نظیرتر از همیشه پیمان معادی قصه اش را شروع می کند، نوید یک فیلم فوق العاده را به ما می دهد. فیلمی که قصه اش بسیار سر راست است و از پیچیدگی های «ابد و یک روز» عاری است.

«متری شیش و نیم» در مورد یک تیم پلیس است که رهبری آن را سرگرد صمد مجیدی – احتمالا بهترین و باورپذیرترین پلیس سینمای ایران در دو دهه اخیر - با بازی پیمان معادی عهده دار است. فیلم تا پایان یک سوم ابتدایی اش تمام تلاشش را به خرج می دهد تا بدمن اصلی قصه را یک هیولا ترسیم کند و از قضا ناصر خاکزادی که هیولای مورد هدف فیلم است نه آنقدرها ترسناک است و نه قوی و یکپارچه؛ او که به راحتی آب خوردن هزاران خانواده را متلاشی و نابود کرده از قتل یک بچه طوری بهم می ریزد که مخاطب با او همراه می شود؛ خیلی هم خوب. تا اینجا که اصلا مشکلی نیست. فیلمسازِ ما می خواهد آنتاگونیست قصه اش را به یکباره به ضد قهرمانِ مخاطبان تبدیل کند و این موضوع هم هیچ مشکلی ندارد؛ مشکل دقیقا از جایی شروع می شود که هیچ پرداخت و کدگذاری های مناسبی برای این اتفاقات و اهداف صورت نگرفته است. اصلا چرا ناصر خاکزاد با مصرف چند ده ورق قرص قصد خودکشی داشته است؟!

چرا وقتی شروع فیلم با محوریت کاراکتر پلیس است از نیمه دوم فیلم، سرگرد صمد تبدیل به یک شخصیت حاشیه ای در فیلم می شود و ما تنها نظاره گر داد و فریادها و طلبکاری های ناصر خاکزاد از اجتماع و اطرافش هستیم؟ اگر او واقعا اینقدر قدرتمند است که به قول یکی از پلیس ها از هر 20 معتاد و خلافکار نصف بیشترشان اسم او را می آورند و هیچ یک هم تا به حال موفق به هیچ گونه ملاقاتی هم با او نشده اند، پس چرا هیچ درگیری معمایی و دزد و پلیس طوری میان او سرگرد صمد شکل نمی گیرد؟ اتفاقا این قابل پیش بینی ترین مسیری است که در ابتدای فیلم با آن مواجهیم و می توانست بهترین آن هم باشد. دو حالت بیشتر ندارد؛ یا کاراکتر خاکزاد آنقدرها هم آی کیو دار و قدرتمند نیست که فیلم با تمام وجود سعی در ترسیم چنین چیزی برای ما دارد، یا آنکه فیلم مسیر اصلی اش را از نیمه های راه گم می کند و به طور نسبتا سخیفی به همان مسیری می رود که سالیان درازی است سینمای ایران برای موفقیت به آن بند است؛ یعنی ژانر «فلاکت».

تا به حال به کارکرد کاراکتر الهام (پریناز ایزدیار) نامزد سابق ناصر خاکزاد در فیلم توجه کرده اید؟ اینکه اصلا چرا باید بازیگری در حد ایزدیار ایفاگرش باشد؟ و اینکه اصلا چه لزومی بر وجودش در فیلم است و اگر او را حذف کنیم فیلم لطمه ای هم می خورد؟ اگر فکر می کنید که او تنها سرنخ سرگرد قصه ما برای رسیدن به ناصر خاکزاد است، مسلما اشتباه می کنید؛ چرا که دایی وی پیش از اظهار وی به پلیس، بازداشت شده است (کاراکتر حسن گاوی) و وی می گوید که تا به حال حتی ناصر خاکزد را ندیده اما پس از تهدیدهای پلیس قصه از خواهرزاده اش که گویا نامزد سابق خاکزاد بوده، رونمایی می کند تا بتواند پلیس را کمک کند. واقعا با کدام عقلی جور در می آید؟ شما خودتان را در نظر بگیرید؛ با شخصی در کار خلاف شراکت دارید و ارتباط تنگاتنگی هم با او دارید، از قضا خواهر زاده خود را هم برای ازدواج با وی به دلیل موقعیت مالی خوبش با او آشنا می کنید و آن دو مدتی هم زندگی می کنند که البته گویا کاراکتر الهام قصه ما به دلیل خوابیدن با کفش ناصر در تخت اتاق خوابشان (!) عشقش به خلافکار فیلم را از دست داده است! حال با همه این جزئیات، و اینکه این فیلم یک درام اجتماعی است و کاملا رئال و قصه به روزی هم دارد، برایتان باورپذیر است که چنین فردی، مستقلا نتواند در پیدا کردن ناصر خاکزاد به پلیس کمک کند و دست به دامن خواهرزده اش شود؟ پس دلیل کاشتن بی جهت کاراکتر الهام در فیلم نیاز اساسی قصه بوده است؟ مسلما خیر؛ به نظرم تنها کارکرد اصلی او این است که ناصر خاکزاد در زندان مشتش را روی میز بکوبد و به «دلـش پـَــر بکشد برای اینکه یکبار دیگه ببیندش» و موسیقی فیلم در همان لحظه به جاری شدن بیشتر بغض و اشک ما کمک شایانی کند! که البته جای تامل فراوانی دارد که برای مخاطبان امروز سینمای ما اتفاقا همین فریب ها جذاب تر و تماشایی تر است و به شاید بیراه نباشد بگوییم که نصف بیشتر مخاطبان «متری شیش و نیم» برای همین داد و فریادها جذب این فیلم شده اند. «متری شیش و نیم» چندین و چندبار می توانست به اتمام برسد و پایان بندی آن بیشتر از حد ممکن کش آمده است؛ به عبارتی کارگردان دلش نیامده تا از صحنه ها و اضافات فیلمش بزند تا قصه اش را درست تر روایت کند.

ای کاش سعید روستایی اسیر این همه دلسوزی و حمایت های پس زننده از کاراکتر منفی فیلمش که حقیقتا ضد قهرمانی در نیامده است، نمی شد و قصه سر راست ابتدایی فیلم را همان طور شسته و رفته تعریف می کرد؛ در این صورت مطمئنا با فیلم بسیار قدرتمندی رو به رو می بودیم که یک فیلم سینمایی تمام عیار است؛ نه یک فیلم نسبتا خوب - با ارفاق - که شروع فوق العاده ای دارد، میانه ای نسبتا ضعیف و چند پاره و پایانی قابل پیش بینی.

با همه این ها، «متری شیش و نیم» فیلم قابل احترام و اعتنایی است که هرچیزی نداشته باشد، دستکم یک پلیس باورپذیر و واقعی پس از سال ها - شاید هم برای اولین بار پس از انقلاب - در سینمای ایران برایمان ترسیم می کند، فیلمبرداری درخشان و تدوین تمیز و کارگردانی خوبی دارد اما درست جایی که می توانستیم امیدوار باشیم که به تماشای یک شاهکار می نشینیم، با حسرت زیادی در ذهن مرور می کنیم که گاهی وقت ها یک فیلم چقدر «حیف» می شود! باقی اش بماند برای بعد تا مفصل تر از جدیدترین ساخته سعید روستایی بنویسم...

 

منبع: سینما شبکه (سی نت)

1160 - احمد شاهوند

...............................................

کلاکت  اثر مرتبط:

متری شیش و نیم - Metri Shishonim        >> مشاهده اطلاعات کامل

 

Header

پرونده های ویژه سی نت از دوره های برگزاری جشنواره فیلم فجر

 

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سینما شبکه (سی نت) بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

Cinetmag.com Telegram


تقدیر از احمد شاهوند در اولین جشن رسانه های سینمایی  تقدیر شده در چهارمین جشنواره وب به عنوان بهترین سایت فیلم به انتخاب کاربران  تقدیر شده در جشنواره نشریه های اینترنتی

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2003 - 2019 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت