قابل توجه علاقمندان به بازیگری

اطلاعات خود را در بانک بازیگری سایت "سی نت" ثبت کنید

::  تبليغات  ::

>> سفارش آگهي

یک وب سایت داشته باشید

با کمترین هزینه

طراحی، برنامه نویسی، پشتیبانی

021  77 82 96 10

0912  230 48 51

سی نت >> نوشته ها  >> مشاهده متن نوشته ها

كمدي واقعيت

نگاهي به فيلم "دايره زنگي"

از همان آغاز فيلم كه تصوير كارشناس هواشناسي بر صفحه تلويزيون نقش مي بندد و وضعيت آب و هوا را ناپايدار پيش بيني مي كند ناخوداگاه اين حس به بيننده القا مي گردد كه با فيلمي نامتعارف همراه با فضاهايي ناپايدار رو به رو گشته است و البته اين حس خيلي زود با مشاهده هواي طوفاني و قضيه دزيده شدن ماشين تقويت مي شود. حضور مرد مال باخته در ماشين خانواده اي كه قرار است در سكانس هاي آتي فيلم به صورت كامل تر معرفي گردند و اصلا خودشان مسبب يافتن ماشين به يغما رفته شوند، افكار تماشاگر را به سمت تماشاي ملودرامي خانوادگي منحرف مي كند و حضور پسرك شرور (حامد بهداد) و ماجراي بستن كراوات نيز اين ظن را قوت مي بخشد اما با پايان تيتراژ جذاب فيلم،كه حركت رقصان بسته ي آدامسي (همراه با موسيقي بر اساس تم شوشتري) را در داخل جوي آب به تصوير مي كشد،تصادف به وقوع پيوسته و حضور شخصيت شيرين (باران كوثري) افكار بيننده را آنچنان منحرف مي سازد كه وقايع ابتدايي فيلم را به هيچ مي انگارد و مشتاقانه ادامه ماجرا را دنبال مي كند. ماجرايي كه هر بار با ورود شخصيت هاي متعدد و داستانك هاي مختلف رنگ و بويي تازه به خود مي گيرد تا جايي كه اين پرسش در ذهن تماشاگر تداعي مي شود كه حلقه ارتباط اين همه ماجراي ريز و درشت چگونه شكل خواهد گرفت.
و البته مهمترين ويژگي "دايره زنگي" را مي بايست در همين بكر و غيرقابل پيش بيني بودن اجزاي آن جستجو كرد بطوريكه هر بار با ورود شخصيتي جديد،اتفاقي جديد شكل مي گيرد و فيلم وارد فضايي ديگر مي گردد. اصغر فرهادي در مقام نويسنده فيلمنامه، مجموعه متنوع از شخصيت هاي واقعي پيرامونمان را آن چنان ريزبينانه رصد كرده و در فيلمنامه اش مطرح ساخته كه مشاهده لحظاتي كوتاه از هركدام از آن ها،مجموعه اي از اطلاعات را در اختيار بيننده قرار مي دهد.به عنوان نمونه نگاه كنيد به شخصيت سرهنگ كه با همان تك جمله ي ((من آرزومه تو زندان بميرم!)) تصويري كامل از درونيات اين شخص نمايانده مي شود.
با وجود قوت فيلمنامه،بي انصافي است كه نقش كارگرداني اثر را كمرنگ جلوه داده و همه موفقيت فيلم را به پاي اصغر فرهادي بنويسيم. پريسا بخت آور،كارگرداني كه مجموعه هاي تلويزيوني نسبتاً موفق "يادداشت هاي كودكي"،"پشت كنكوري" ها و "من يك مستاجرم" را در كارنامه دارد، موفق گشته است از پس هدايت انبوهي از بازيگران و نابازيگران فيلم برآمده و در اولين تجربه ي كارگرداني اش در عرصه سينما نمره قبولي دريافت كند. اين مساله بخصوص زماني پررنگ مي شود كه مشاهده مي كنيم برخي از بازيگران فيلم از جمله بهاره رهنما،صابر ابر،باران كوثري،حامد بهداد،نيما شاهرخ شاهي،مهران مديري، و حتي اميد روحاني در قالبي كاملاً باورپذير ظاهر گشته بطوريكه مي توان انتظار داشت كه مسير حرفه اي شان دچار تغييرات مثبت شده و آينده درخشان تري در عرصه بازيگري در انتظارشان باشد.
ويژگي ديگر فيلم در اين است كه علاوه بر شوخي هاي كلامي،بر طنز موقعيت نيز تكيه كرده و از اين طريق خنده بيشتري از تماشاگرش طلب مي كند. به عنوان مثال مي توان به ادغام صحنه گشودن در با فيلم به نمايش در آمده در تلويزيون و يا سكانس يافتن پيژامه در اتوموبيل زن همسايه (بهاره رهنما) و از همه مهمتر نمايش فيلم كوتاه پسر همسايه (نيما شاهرخ شاهي) اشاره كرد كه بيش از آن كه به خلاقيت بازيگران متكي باشند، بر فيلمنامه حساب شده و محكم اثر اشاره دارند.
با اين همه بزرگترين امتياز دايره زنگي را مي بايست در نمايش بي كم و كاست واقعيات و آسيب هاي اجتماعي قلمداد كرد. پسري كه بدون هيچ شناختي فريفته دختري مي شود كه آشكارا يك بزهكار اجتماعي است،آدم هايي كه ناآگاهانه دلبسته پديده اي به نام ماهواره گشته و يا ناشيانه از آن تبري مي جويند،همسراني كه به ديده ترديد به يكديگر مي نگرند،همسايگاني كه از حال و روز يكديگر بي خبرند و ... همه و همه نمايشگر جامعه اي آشفته و بي نظم است كه چنان اسير روزمرگي گشته كه از درك صحيح واقعيات عاجز مي نمايد. در واقع آن مجتمع مسكوني را مي توان مدلي كوچك از جامعه شهري قلمداد كرد كه مي كوشد در عين آشفتگي،بي اعتمادي و سلب مسئوليت از خويشتن،راه خويش را يافته و بي توجه به سايرين،تنها خود و نزديكانش را به ساحل نجات رهنمون سازد. مساله اي كه اصغر فرهادي پيش تر در سه فيلم سينمايي اش و البته در سريال به يادماندني "داستان يك شهر" نيز به آن تاكيد ورزيده و شناخت عميق و كامل خود را نسبت به مناسبات و پديده هاي اجتماعي به رخ كشيده بود.
با اين وجود كاش فيلم با همان نماي قرار گرفتن سر شيرين بر روي شيشه اتوبوس پايان مي گرفت و قضيه نچسب و نه چندان باوركردني تعقيب اتوبوس حامل دخترك توسط نيروهاي پليس،افزوده نمي گشت تا پايان بندي فيلم نيز از چندان از دايره واقعيات خارج نگردد.
در عين حال دايره زنگي، ،به شدت يادآور يكي از محبوب ترين كمدي هاي دهه شصت سينماي ايران،"اجاره نشين ها" است.آن جا كه شخصيت هاي پر تعداد واحدهاي مختلف يك مجتمع مسكوني بر سر موضوعي چون نصب ديش ماهواره با يكديگر دچار تضاد و كشمكش مي گردند،بي اختيار ياد عباس آقا سوپرگوشت اجاره نشين ها و ساكنين آپارتمانش مي افتيم و از اينكه در اواسط دهه هشتاد،فيلمي از سينماي ايران ياد و خاطره آن اثر برجسته از داريوش مهرجويي را در يادها زنده مي كند به خودمان مي باليم!
حقيقت اين است كه در طول اين سال ها آنقدر فيلم هاي سطحي و كم مايه اي را به اسم كمدي به خورد تماشاگر بيچاره داده اند كه بايد به وي حق داد با مشاهده دايره زنگي ذوق كند و از خود بي خود گردد.در عين حال بايد به آن دسته از مخاطبان سينما نيز حق داد كه با تماشاي همان كمدي هاي نازل، ذائقه شان آنقدر تنزل پيدا كرده است كه كمدي نسبتاً تلخ دايره زنگي چندان به مذاقشان خوش نيايد!

منبع: سي نت

تعداد مشاهده: 1285 بار

...............................................

لينک مرتبط :

دایره زنگی - Dayerey-e Zangi        >> مشاهده اطلاعات کامل

................................................