New Page 1

سی نت | سینما شبکه

پرونده ویژه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

سایت سی نت

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها - جدول ارزشگذاری نویسندگان

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه:  Back-White Back-Orange Back-Green Back-Brown Back-Blue Back-Gray Back-Blue Back-Yellow

جستجوی      در    

جدیدترین مطالب

arrow  ماه‌چهره خلیلی درگذشت

arrow  خالق «عروس آتش» درگذشت / کرونا خسرو سینایی را از پا درآورد

arrow  بلیت سینماها نیم‌بها شد

arrow  مروری بر حضور سینمای ایران در ادوار جشنواره ونیز:‌ ۱۰۶ فیلم، سهم سینمای ایران در جشنواره ۷۷ ساله

arrow  خسرو سینایی کارگردان سینمای ایران به کرونا مبتلا شد/ تنفس کمکی با دستگاه ونتیلاتور

arrow  جعفر گودرزی: چگونگی برگزاری چهاردهمین جشن انجمن منتقدان سینما مشخص نیست

arrow  سعید خانی مطرح کرد: مزایا و معایب طرح ارشاد برای تسویه‌حساب سینماداران با پخش‌کنندگان

arrow  مجید مجیدی با «خورشید» به ونیز می‌رود/ دو فیلم ایرانی در «افق‌ها»

arrow  »جدایی نادر از سیمین» بهترین فیلم دهه نود سینمای ایران / به انتخاب 55 نویسنده و منتقد

arrow  «نرگس مست» تجربه‌ای‌ که الگو نداشت/حذف ۷ دقیقه از فیلم

 

پربیننده ترین  مطالب هفته اخیر

  New Page 1 New Page 1

فروش فیلم های روی پرده

:: به تومان ::

>> جدول کامل  -  فروش سال 1398

New Page 1 New Page 1

تولیدات جدید

پسرکشی

پسرکشی (محمدهادی کریمی)

بازیگران: ژاله صامتی، آرمان درویش، بهاره کیان افشار، نسیم ادبی، فرخ نعمتی، گلوریا هاردی، صحرا اسداللهی، زینب قادری، لیلا اوتادی، لیلا زارع با معرفی شهناز نصرتی و سهیل قاصدی

شین

شین (میثم کزازی)

بازیگران: جمشید هاشم پور، شهاب حسینی، محمود پاک نیت، غزاله نظر، آتش تقی پور و فاطمه شکری

لباس شخصی

لباس شخصی (امیرعباس ربیعی)

بازیگران: مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی، مهیار شاپوری، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی، کیوان محمود نژاد، نجلا نظریان و ماه‌منیر بیطاری

ریست (تعارض)

ریست (تعارض) (محمدرضا لطفی)

بازیگران: رضا بهبودی، سودابه بیضایی، محمد صدیقی مهر، پریسا محمدی، حامد رحیمی نصر و رقیه افشین پور

دشمنان

دشمنان (علی درخشنده)

بازیگران: رویا افشار، ندا جبرئیلی، مسعود دلخواه، قربان نجفی، علی بی غم، سینوهه دانشمند، توران یاقوتی و سعید آرمند و...

پدران

پدران (سالم صلواتی)

بازیگران: علیرضا ثانی‌فر، هدایت هاشمی، گلاره عباسی، مهشید ناصری، کیوان پرمر، مهدخت مولایی، نوید لایقی، سارینا ترقی، یوسف یزدانی، مرتضی خانجانی، شیدا مودب، سعید پورشعبانی و سعید باغبان

مردن در آب مطهر

مردن در آب مطهر (نوید محمودی)

بازیگران: علی شادمان، ندا جبرائیلی، متین حیدرنیا ، صدف عسگری، سوگل خلیق، علی‌رضا آرا، امیررضا رنجبران، خیام وقار، پیمان مقدمی، مهتاب جعفری، فرید اسحاقی، فاطمه شکری، محیا رضایی، فاطمه میرزایی و علی‌رضا مهران

قصیده گاو سفید

قصیده گاو سفید (بهتاش صناعی ها)

بازیگران: مریم مقدم، علیرضا ثانی‌فر، آوین پوررئوفی، پوریا رحیمی‌سام و لیلی فرهادپور، فرید قبادی، سوده ازقندی، امیر شریعت، ماهور احمدی، محمد حیدری، زهرا پرهون، ابراهیم گله دارزاده، سمیه برجی، مهدی پیله‌وری، ماندانا معزی پور، سمکو روشنی، ساچلی تاجبخش

سینما شهر قصه

سینما شهر قصه (کیوان علیمحمدی، علی اکبر حیدری)

بازیگران: حامد کمیلی، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، فرخ‌ نعمتی، حمیدرضا پگاه، علی اوجی و با هنرمندی جمشید مشایخی و هدیه تهرانی

سه کام حبس

سه کام حبس (سامان سالور)

بازیگران: محسن تنابنده، پریناز ایزدیار، سمیرا حسن‌پور، متین ستوده، محمود نظرعلیان، یداله شادمانی، محمد اشکان فر، علیرضا مهران

>>  مشاهده لیست کامل تولیدات جدید

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

در ستایش موتسارت سینما / نقد واپس روی در هنر گوش کردن به بهانه درگذشت انیو موریکونه

:: 18 تیر 1399  12:46:43 PM  ::

در ستایش موتسارت سینما / نقد واپس روی در هنر گوش کردن به بهانه درگذشت انیو موریکونه

در ستایش موتسارت سینما / نقد واپس روی در هنر گوش کردن به بهانه درگذشت انیو موریکونه

 

سینما شبکه (سی نت): درگذشت «انیو موریکونه» در دهه دهم زندگی دور از باور نبود ولی جادوی موسیقی وی آنچنان طنین انداز و در سطح وسیعی گسترده بود که ما استمرار آقای موریکونه را به مانند موسیقی های ماندگاری که خلق کرده نامیرا می پنداشتیم و فقدان وی را آن طور که باید، باور نمی کنیم.

در این نوشتار قصد دارم تا با توجه به پدیده انیو موریکونه به نقد اصوات نالایق خودموسیقی پندار بپردازم، نه از منظر فرم، بلکه محتوایی که می تواند با فرم هم ارتباط مضمونی برقرار کند.

در این سال ها و با رشد فزاینده و افسارگسیخته تکنولوژی، دستیابی هر فرد به مفاهیم والایی همچون «آهنگسازی» و «تنظیم کنندگی» که پیشتر با فاعل بودن انسان به عنوان خالق و سازنده سر و کار داشت خدشه وارد شده است. به عبارت دیگر این تکنولوژی است که جای خلاقیت و زایش هنری را گرفته و در موسیقی نمود بیشتری نیز پیدا کرده است.

تولید انبوه موسیقی در این دوران به مدد تکنولوژی، گوش آدمی را مورد آماج شدیدترین حملات قرار می دهد و «سلیقه» را از آن خود می کند. سلیقه ای که پیش تر آغوش خود را برای شنیدن و فرا گرفتن موسیقی ای با متر و میزان درست آماده می کرد، حال به نقطه ای رسیده که ارزش آن چیزی فراتر از قرار گرفتن در پس زمینه قرارهای کافه ای نیست.

موسیقی حال حاضر (اگر بشود نام موسیقی روی آن گذاشت) خط بطلانی است بر زایش هنری، زیرا زایش هنری مولد «ذوق»، «اندیشه»، «زیست هنر» که حاصل «زیست اجتماعی» هنرمند به شمار می رود. سوءاستفاده کنندگان این عرصه با سواستفاده از تکنولوژی به ترک تازی خود ادامه می دهند و سلیقه قوام یافته پیشین را به راحتی و تحت عنوان «موسیقی جوان پسند» و «مد روز» به مدد شنوندگانی که آموزش خوب انتخاب کردن و خوب گوش کردن را فرا نگرفته اند پیش می برند.

«مصرفی کردن» موسیقی و نگاه صرف صنعتی داشتن به این مقوله عمیقا ارزشمند، کارکرد اصلی آن یعنی همان هنر را به شدت مخدوش می کند. در حال حاضر ما موسیقی گوش نمی کنیم تا به این واسطه ارزش هنر والا را درک کنیم. ما به صورت گذرا به موسیقی گوش می دهیم تا به طور مثال برای هضم بهتر غذا کمک حالمان باشد یا در اتومبیل به منظور بر هم زدن «سکوت» به آن رجوع می کنیم و حتی قصدمان از پلی کردن آن لذت، سرگرمی و کامجویی از موسیقی هم نیست. صرفا به این اعمال می پردازیم چون صنعت افسارگسیخته اینگونه به ما دیکته کرده! صنعتی که با اشتهایی سیری ناپذیر وجوه ارزشمند «هنر» را می بلعد و کالایی را به ما تحویل می دهد که از هنر فقط جنبه ظاهری و یا بهتر بگویم: فقط «املایی» ظاهری از آن را داراست و نه تنها هیچ چیز به مخاطب عرضه نمی کند و به مثابه سرعت گیر عمل می کند؛ بلکه در جهت تحمیق آدمی آثاری را به خورد شنونده/بینده/مخاطب می دهد که بازتولید همان «خرده فرهنگ لمپنی» است.

اصوات گوش خراش و نالایق دنیا که مبلغین متوهم تکنولوژی از آن ها به عنوان «موسیقی» یاد می کنند برای فراموش نشدن توسط مخاطب به تولید بی وقفه و به اصطلاح خودمانی «سری دوزی» از خود یا دیگر مبتذل ها روی می آورند تا همچنان سوار بر موج حماقت آدمیان این روزگار فراموش نشوند و این همان مصداق، «مصرفی کردن» موسیقی است. ولی این مصرفی کردن تولید کننده به دست خویشتن است و نه فقط انتقال آن به مخاطب. او دائما خود را در خدمت پول مصرف می کند و نیروی حداقلی ذوقی که شاید وجود داشته باشد را در اختیار غوغاسالاران وادی سرمایه داری استثمارگر قرار می دهد.

افراط به کپی کردن از دست این و آن که خود نیز همواره مبتذل بوده، هستند و خواهند بود اگر با تولید مکرر همراه نباشد به مرور از یادها خواهد رفت و این مورد علاقه سرمایه گذاران پدیده «صنعت فرهنگ» نیست. زیرا اگر در ادامه این روند خدشه ای وارد شود مخاطب بی حضور مگس های مزاحم می تواند به آموزش و تربیت حس شنوایی خود بپردازد و این سیکل معیوب را پس از تخریب به درستی بنا کند. بنایی که از خوش قوارگی سرشار و تهی از نا آراستگی هاست. تنها راه مقابله با الیگارشی سرمایه در وادی هنر، آموزش، آموزش و باز هم آموزش است. آموختنی نه از طریق تلویزیون و پدیده های اینچنینی، بلکه آموختنی که سرشار از خودانگیختگی است و ریل گذاری های مرسوم فرهنگ غالب را پس می زند.

از این پس، با درگذشت هرکدام از معدود باقی مانده بزرگان دوران طلایی عرصه جهانی هنر، عده ای بی صفت و بی استعداد خواهند ماند تا با صدای انکرالاصوات خود، تنظیم های ناکوک و نابلد، بازی های کاریکاتورگونه و کلاژکنندگانی متقلب وادی هنر را به یک چشم بر هم زدنِ برق آسا به فنا دهند.

اما ما سخت ایستاده ایم تا با گو ، چشم و‌ هر چه به سلیقه تربیت شده مان کمک می کند مقابل این فرومایگان بایستیم و با به اشتراک گذاشتن هنر ناب و اندیشه ای که از آن ساطع می شود احترام قائل و راه را بر بی هنرانی که ارزش کاردستی خود را با معیار کمی تعداد دنبال کنندگان اینستاگرامی می سنجند، سد کنیم.
انیو موریکونه از جمله معدود بازماندگان نسلی بود که به زایش «حس» و «اندیشه» سوای فیلم هایی که برایشان موسیقی «خلق» کرده می پرداخت. وی طلایه وار به آموزش خودانگیخته مخاطب برای درک بهتر هنر موسیقی مشغول بود. کمیت بی نظیر به همراه کیفیت کم نظیر آثار خلق شده توسط «مایسترو موریکونه» تا پایان دهه نهم زندگی اش، تمثیل وار از وی ققنوسی ساخته بود که تمایلی به نیستی ندارد. اما پرهیب مرگ، آفرینشگر زیبایی های برساخته این دنیا را در چنگال رام ناشدنی خود فرو برد.

انیو موریکونه نه تنها «اورفئوس» دنیای سینه فیل ها و نغمه پرداز بلند مرتبه عشاق موسیقی بود، بلکه شاعر ناخود آگاه افرادی محسوب می شد که در خیال خود برترین موسیقیدان زنده جهان بودند ولی قدرت به فعل رساندن علاقه و انگیزه شان را نداشتند. او رامشگری بود که قدرت نوازندگی اش به بزرگی و هیبت قلل مرتفع جهان طعنه می زد.

 

منبع: سینما شبکه (سی نت)

299 - احمد شاهوند

 

Header

پرونده های ویژه سی نت از دوره های برگزاری جشنواره فیلم فجر

 

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سینما شبکه (سی نت) بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

Cinetmag.com Telegram


تقدیر از احمد شاهوند در اولین جشن رسانه های سینمایی  تقدیر شده در چهارمین جشنواره وب به عنوان بهترین سایت فیلم به انتخاب کاربران  تقدیر شده در جشنواره نشریه های اینترنتی

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2003 - 2019 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت